Pytania i odpowiedzi

Co wyróżnia rasę Rhodesian Ridgeback?

Rodezyjski ridgeback, nazywany często afrykańskim psem na lwy, pochodzi z Afryki Południowej. Jest silnym, mało wymagającym psem wyhodowanym przez afrykańskich farmerów. Jako pies użytkowy musiał spełnić wiele warunków, między innymi:

  • zdolność do polowania, pogoni i obalenia rannej zwierzyny
  • ochrona farm przed zwierzętami drapieżnymi i napastnikami
  • wytrzymałość na choroby, drastyczne zmiany temperatury
  • krótka sierść, aby nie zostać zjedzonym żywcem przez kleszcze
  • wytrzymałość na brak wody

Jakie są rodezjany w stosunku do dzieci? Innych zwierząt? Jako psy stróżujące?

Rodezjany są wspaniałymi towarzyszami zabaw dla dzieci, tolerancyjnymi do granic psiej możliwości, wytrzymałymi na najbardziej szalone pomysły nawet małych szkrabów. Trzeba jednak pamiętać, aby nigdy nie pozostawiać małego dziecka bez opieki w pobliżu psa, szczególnie iż z powodów swoich rozmiarów młodsze i rozbawione ridgebacki mogą niechcący potrącić dziecko i spowodować wypadek.
Ridgebacki bardzo dobrze współżyją z innymi psami, są zwierzętami bardzo towarzyskimi.
Należy wystrzegać się posiadania kilku samców, ponieważ często rodzi to konflikt i walkę o dominację (podobnie jak w przypadku innych ras psów). Bardzo dobrze żyją z kotami, czy nawet królikami, pod warunkiem, że zachowana jest oddzielna przestrzeń życiowa w sferach tak ważnych jak jedzenie i spanie. Rodezjany bardzo dobrze współżyją z końmi, dobrze ułożone są wspaniałymi towarzyszami konnych wycieczek. Rodezjany są naturalnymi stróżami i obrońcami rodziny, wymagają jedynie od właściciela konsekwentnego ułożenia, traktowania i kontroli ich zachowania.

Czy są głośne? Czy mają jakieś niemiłe cechy?

Rodezjany szczekają jedynie, gdy mają ku temu poważny powód (chyba że popadają w złe nawyki z nudów). Należy raczej sprawdzić dlaczego rodezjan wszcząl alarm na pewno nie bez przyczyny. Z tych też powodów nasi sąsiedzi nie będą mogli sie uskarżać, dobrze wychowany rodezjan nie uprzykrza życia sąsiadom swoim ujadaniem lub co gorsza wyciem.
Rodezjany świetnie skaczą, więc dobrze byłoby zadbać o właściwe ogrodzenie wybiegu.
Dorosły rodezjan nie powinien czynić spustoszenia w ogrodzie poprzez kopanie rozległych jam. Wyjątkiem jest znudzony rodezjan postawiony sam sobie na długie godziny w ogrodzie. W dni upalne zaś taka jama jest doskonałym schronieniem przed słońcem ...
Rodezjany z nudów mogą stać się włóczęgami, mogą uciekać z ogrodu lub w trakcie spaceru i znikać na całe godziny. Do obowiązków właściciela należy właściwe wychowanie w posłuszeństwie i zapewnienie ruchu rodezjanowi, tak aby nie podejmował wycieczek na własną łapę.

Czy ridgebacki mogą być trzymane w domu?

W naszej strefie klimatycznej nawet powinny być trzymane w domu. A ponieważ są one bardzo czystymi psami o nikłym zapachu i naturalnym, minimalnym gubieniu sierści, utrzymanie czystości w domu nie powinno sprawiać większych problemów.

Nie piszczą i nie hałasują i ogólnie łatwe są do przystosowania do życia w mieszkaniu pod warunkiem zapewnienia im właściwej ilości ruchu. Uwielbiają za to spanie na kanapach i fotelach. Nawet gdy właściciel stara się wykorzenić ten nawyk, często ciepłe wgniecenie na kanapie świadczy, że pies "respektuje" zakazy pana. Należy uważać na szklane naczynia ustawione na niskim stoliku, szczęśliwie machający ogon może wszystko w jednej chwili zmieść.

Co to znaczy właściwa ilość ruchu dla rodezjana? Ile przeciętnie czasu trzeba poświęcić czasu na spacery z rodezjanem?

Im więcej tym lepiej... Zarówno dla rodezjana jak i dla naszego zdrowia. Z całą pewnością spędzanie całych dni w przydomowym ogródku, co gorsza samotnie lub krótki spacerek do kiosku po gazety na smyczy, przeciętnemu rodezjanowi nie wystarczy. I jeśli będziecie mieli Państwo jakiekolwiek wątpliwości, jak to będzie ze spacerami w
zaganianym życiu to lepiej może skierować swoją uwagę na inna rasę lub nawet gatunek zwierzaka domowego, który nie wymaga zbyt wiele ruchu. Rodezjan to pies aktywny dla aktywnych ludzi. Jest świetnym towarzyszem na długie leniwe spacery, świetnym towarzyszem joggingu, właściwie wyszkolony jest bezpiecznym towarzyszem przejażdżek rowerowych i konnych. Za absolutne minimum ruchu przyjmuje się codzienny około godzinny spacer dobrze aby był połączony z zabawą, może z innym psem i oczywiscie kilka  krotszych spacerów . Świetnym pomysłem na spacer jest znalezienie kogoś z psem w celu wspólnego wybiegania. Dodatkowo zyskujemy przyjaciół!

Czy są aktywne ? Nadaktywne?

Młode rodezjany są bardzo aktywnymi osobnikami, po osiągnięciu dojrzałości stają się bardziej stateczne. Wydaje się, że są równie szczęsliwe mogąc pędzić przez pole jak i śpiąc u stóp swego pana przez długie godziny.

Czy są jakieś problemy z żywieniem RR?

Absolutnie. Znakomita większośc rodezjanów prędzej umrze, niż odmówi zjedzenia swojej porcji jedzenia. Pożywienie pochłaniają entuzjastycznie. Raczej trzeba kontrolować wagę rodezjana, aby nie dopuścić do otyłości. Czasem należy własciwie zabezpieczyć szafki w kuchni, aby mądry pies sam się nie obsłużył.

Skąd się wzięła pręga na grzbiecie?

RR wywodzi się od prymitywnego psa plemiennego Hotentotów, psa z charakterystyczną pręgą z włosów rosnących wstecz na grzbiecie. Osadnicy europejscy emigrujący w
XVI do Afryki docenili cechy afrykańskiego psa - zdolności myśliwskie, temperament i przystosowanie do ciężkich warunków klimatycznych afrykańskiego buszu i rozpoczęli krzyżowanie z psami, które przywieźli ze sobą. Odkryli, że mieszańce posiadające "pręgę" mają równocześnie najbardziej pożądane cechy myśliwskie i temperament, tak więc rozpoczęto hodowlę w kierunku utrzymania pręgi. I tak w dużym skrócie powstała rasa Rhodesian Ridgeback.

Czy rzeczywiście używa się ich do polowania na lwy?

Gdy rasa została zaimportowana do Rodezji, myśliwi docenili jej unikalne zalety łowieckie. Odkryli mianowicie, że jest to jedyna rasa, która potrafi w sforze osaczyć lwa... i przeżyć.

W chwili obecnej zarówno w Afryce jak i na świecie rodezjny pełnią bardziej odpowiedzialne i uniwersalne zadania. Mianowicie są dobrymi psami myśliwskimi na dużą zwierzynę, pomagają strażnikom leśnym w buszu, świetnie ochraniają obejścia, są nieustraszonymi ratownikami oraz niezastąpionymi towarzyszami rodziny.

Jak wytrzymują niskie temperatury zimą?

Ridgebacki bez problemu zaklimatyzowały się w naszej strefie umiarkowanej, są również popularne w w krajach Europy Północnej i Kanadzie, gdzie zimy są nawet ostrzejsze niż u nas. Rodezjany świetnie czują się na spacerze w słoneczny dzień przy -25 st.C, należy jednak pamiętać o smarowaniu poduszek łap oliwką dziecięcą lub wazeliną kosmetyczną.
Najgorsza pogoda, której żaden rodezjan nie ścierpi - to zacinający wiatr z deszczem przy temperaturze ok. 0 st.C. Po długich negocjacjach jesteśmy w stanie go zmusić co najwyżej na pięciominutowy spacerek. Ale i ja z duża ulgą wracam do ciepłego domu.

Jakie są problemy zdrowotne tej rasy?

Na szczęście rodezjany pozostają rasą wolną od chorób typowych dla innych rasowych psów,niemniej jednak jak wszystkie psy ras średnich sa zagrożone dysplazją.

Tak więc kupując szczenię należy zadbać, aby pochodziło ono od rodziców mających wynik A (wolny od dysplazji) lub B (dawniej A1 -wolny od dysplazji, nietypowy). Częściowo choroba ta może być spowodowana kojarzeniem w bliskim pokrewieństwie. Dermoid sinus - to poważne schorzenie mające podłoże genetyczne. W celu wyeliminowania tej choroby nie należy używać do hodowli zwierząt z wykrytym i zoperowanym sinusem.

Na szczęście stosunkowo łatwo wykryć to schorzenie u szczeniąt od razu po urodzeniu i poprzez systematyczne badanie szczeniąt do minimum 14 dnia życia. Doświadczony hodowca nie powinien mieć problemów z wykryciem tej choroby, która nieodwracalnie kończy się cierpieniem psa i szeregiem operacji - nie zawsze zwieńczonych sukcesem.

Zdarza się w tej rasie niedoczynność tarczycy i związany z nią niedobór tyroksyny. Jeśli dorosły rodezjan staje się apatyczny i osowiały , dodatkowo traci sierść i pojawiają się strupki należy niezwłocznie zbadać poziom hormonu tarczycy. Jeśli potwierdzi się niedobór hormonu stosunkowo łatwo można dobrać dawkę lekarstwa, tak ze wszelkie dolegliwości ustąpią i pies będzie prowadzić normalne życie.

Brak pręgi - nie jest problemem zdrowotnym, ale genetycznym. Niektórzy hodowcy usypiają szczenię bez pręgi - to bardzo kontrowersyjne . Szczenięca pręga jest dobrze widoczna od razu po urodzeniu, nie może zniknąć i pojawić sie nagle. Nie może rownież rozwinąć się w dalszym życiu, kupując szczenie z krótką lub nieprawidłową pręgą należy oczekiwać niższej ceny.

Jaka jest cena szczeniaka rodezjana?

To jest niestety najczęściej zadawane ostatnio pytanie . Cena zależy od hodowli, od jakości kojarzonych zwierząt - czy są utytułowane, czy są tez zupełnie przeciętne. Zależy również od jakości samego szczenięcia, tak więc poszukując najwyższej jakości hodowlanej psa proszę nie oczekiwać niskiej ceny. Poszukując tak czy inaczej psa towarzysza na następne kilkanaście lat, nie należy tylko kierować się ceną. Ważne jest przede wszystkim to, co może nam ofiarować hodowca - oprócz szczenięcia z bardzo dobrym rodowodem, charakterem i o odpowiednim wyglądzie i stanie zdrowia, jeszcze fachowe porady na pierwsze tygodnie po przybyciu do nowego domu oraz na dalsze lata.

Hodowla polega na takim prowadzeniu szczeniaka, młodzieńca, a później psa dorosłego, aby swoją obecnością przysparzał właścicielom wiele radości i był źródłem dumy, a nie smutku i problemu. Te zwierzęta, które wychodzą z hodowli pozostaną jej dumą i wizytówką na dalsze lata, ważne aby doceniając trud hodowcy prezentować psy na wystawach, które są niczym innym jak przeglądami hodowlanymi.

Co to jest plan hodowlany ?

Plan hodowlany to schemat według którego hodowca zakłada rozwój swojej hodowli. Plan hodowlany zakłada postęp hodowlany. Nie jest postępem hodowlanym "utrzymanie standardu rasy" lub "uniknięcie wad hodowlanych lub zdrowotnych" . To są fundamentalne zasady , którymi powinien kierować się każdy rozsądny hodowca.
Postęp hodowlany powinien mieć postać opisu i  liczb ( być mierzalny) . Hodowca planując dobór par rodzicielskich powinien mieć założony cel , jaki chce osiągnąć - np poprawę cech zewnętrznych ( fenotyp) lub cech odziedziczalnych ( fenotyp) , ograniczenie występowania wad np. o dany procent w dalszych pokoleniach.
Podczas planowania wskazane jest korzystanie z kilku metod:

  • analizy rodowodów pary rodzicielskiej
  • analizy poprzez porównanie ( wystawy psów)
  • analizy poprzez jakość potomstwa pochodzącego z innych kojarzeń
  • analizy poprzez utrwalenie cech pożądanych u potomstwa pochodzącego z róznych kojarzeń